Vaka kavramsallaştırması, bilişsel davranışçı terapinin (BDT) temelidir çünkü danışanların sunduklarını müdahaleleri bilgilendirecek şekilde açıklar. Yine de kanıt temeli, vaka kavramsallaştırmasının iddia edilen faydalarına meydan okuyor. Bu makale, vaka kavramsallaştırmasının gerekçesini ve kanıt tabanını gözden geçirmekte ve bir danışanın kişisel tarihinin, deneyiminin ve güçlü yönlerinin teori ve araştırma ile sentezlendiği bir vaka kavramsallaştırma potası/kabı metaforunu kullanan yeni bir yaklaşımı özetlemektedir. Pota metaforu, vaka kavramsallaştırmasının üç temel tanımlayıcı ilkesini göstermektedir. İlk olarak, ısı bir potada kimyasal reaksiyonlara neden olur. Modelimizde, terapist ve danışan arasındaki işbirlikçi ampirizm ısı sağlar. İkincisi, bir potadaki kimyasal reaksiyon gibi, kavramsallaştırma zaman içinde gelişir. Tipik olarak, daha açıklayıcı seviyelerde başlar, daha sonra bir kavramsallaştırma açıklayıcı unsurları içerir ve gerekirse, zemin hazırlayan ve koruyucu faktörlerin danışan sorunlarını nasıl etkilediğine dair uzunlamasına bir açıklama içerecek şekilde daha da gelişir. Son olarak, bir potada oluşan yeni maddeler, içine konan malzemelerin kimyasal özelliklerine bağlıdır. Sadece danışan sorunlarına bakmak yerine, model, danışan sıkıntısını daha etkili bir şekilde hafifletmek ve esnekliği teşvik etmek için kavramsallaştırma sürecinin her aşamasında danışanın güçlü yanlarını içerir.
Referans:
Kuyken, W., Padesky, C. A., & Dudley, R. (2008). The science and practice of case conceptualization. Behavioural and Cognitive Psychotherapy, 36(6), 757.
Saygılarımla,
Psk. Selin Zorlu