Bu makale, günlük klinik ortamlarda uygulamalı Kognitif Davranışçı Terapi (BDT) müdahalelerinin nasıl sunulacağını ele alan 5 makale serisinin ilkidir. Gelecekteki makaleler, yardımcı olmayan düşüncenin tanımlanması ve zorlayıcılığı, azalmış aktivitenin ve kaçınmanın üstesinden gelmeyi, yoğun klinik ortamlarda Kognitif Davranışçı Terapiyi ve BDT yaklaşımlarının etkililiğine dair kanıtları sunmayı kapsayacaktır.
Referans: Williams, C. , & Garland, A. (2002) A cognitive–behavioural therapy assessment model for use in everyday clinical practice. Advances in Psychiatric Treatment, 8, 172–179.
Saygılarımla,
Psk. Işın Su Inam