Özet: Bu makale klinik ortamlarda Kognitif Davranışçı Terapi (BDT) müdahalelerinin nasıl çalışacağını ele alan beş makalelik serinin ilkidir. Gelecekteki makaleler işlevsel/yardımcı olmayan düşünceleri belirlemeyi ve bunlarla nasıl çalışılacağını, azalmış aktivite ve kaçınmanın üstesinden gelmeyi, klinik ortamlarda BDT yaklaşımıyla ilerlemeyi ve BDT yaklaşımının etkililiğine ilişkin kanıtları kapsayacaktır.
Referans: Williams, C. (2002). A cognitive-behavioural therapy assessment model for use in everyday clinical practice. Advances in Psychiatric Treatment, 8(3), 172–179.
Saygılarımla,
Klinik Psk. İrem İskenderoğlu