Vaka formülasyonu, bireyin kendine özgü deneyimleri ile psikolojik teorilerin birbirine entegre edilme sürecidir ve sıklıkla etkili bir terapinin temel süreci olarak tanımlanır. Dolayısıyla, kognitif terapi yaklaşımıyla çalışan bir klinisyenin karşılaştığı anahtar soru, belirli bir hastanın formülasyonunu belirlemede temel alacağı teorinin hangisi olduğudur. Dudley, Kuyken ve Padesky’e göre bu soru öncelikle bozukluğa özgü spesifik ve tanılar-arası yaklaşımlarının güçlü ve zayıf yanları göz önünde bulundurularak ele alınmalıdır. Dolayısıyla, yaklaşımlar arası farklılıklar, klinisyenin en uygun teori ve araştırmaları seçerek terapinin bireyselleştirilmesine olanak tanımasını sağlayan bir ilkeye dayanan yaklaşımla oluşturulmuş vaka formülasyonu aracılığı ile çözülen, bilmece veya bulmaca olarak çerçevelenmiştir. Buna ek olarak, hastada kalıcı iyileşmenin nasıl sağlanacağı konusu dikkate alındığında ise, hastanın güçlü yanlarının ve iyileşme gücünün hem bozukluğa özgü hem de tanılararası yaklaşımlara dahil edilemesinin önemini vurgulumaktayız. Bunu başarabilmek için, bozukluklara özgü modelleri değerlendirmenin çok daha ötesine geçilmeli ve iyilik hali ve iyileşme gücü modellerinden yararlanılmalıdır bunu yapmak için ise sadece bozukluklara özgü teorilerin değil aynı zamanda iyileşme gücünün açıklandığı teorilerden de göz önünde bulundurulmasını gerektirir.
“Disorder specific and trans-diagnostic case conceptualisation” adlı makalenin tümüne şu linkten ulaşabilirsiniz:
http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0272735810001273
Referans; Dudley, R., Kuyken, W. & Padesky, C. A. (2011). Disorder specific and trans-diagnostic case conceptualisation. Clinical Psychology Review, 31, 213-224.
Saygılarımla,
Ebru Aşılı