Kanıt bazlı tedavilerin ön plana çıktığı bu çağda, bir çok psikolojik hastalığın tedavisi için bilişsel davranışçı terapi (BDT) çok tercih edilen bir seçim. Yine de bu durum BDT’nin hastaların belirsiz davranışlarının önüne geçebildiği anlamına gelmiyor ve hastalar tedaviyi bıraktıklarında çeşitli sorular ortaya çıkıyor. Bu çalışmanın amacı BDT’de tedaviyi bırakma oranları ve zamanlamasıyla ilgili soruları, özellikle tedavi öncesi ve tedavi süresince olan bölümlere bakarak yanıtlamak ve bazı moderatörleri keşfetmek. Çeşitli ruhsal hastalığı olan, BDT tedavisi almış 20,995 katılımcısı olan 115 deneysel araştırmadan tedaviyi bırakma oranlarına bakılan bir meta-analiz çalışması yapıldı. Katılımcıların ortalama %15,9’unun tedavi öncesi, %26,2’sinin de tedavi devam ederken tedaviyi bıraktıkları görüldü. Ayrıca en çok kaybın depresyon tanısı almış hastalarda, e-terapi alan hastalarda, yatan hastalara oranla ayaktan hastalarda ve daha az seans hedefi konmuş hastalarda yaşandığı görüldü. Hastanın yetişkin ya da ergen olmasının, terapistin tecrübesinin ve yayının güncelliğinin tedavi bırakma oranlarında belirgin bir ilişkisi olmadığı görüldü. Sonuçlar diğer yapılan araştırmalar referans alınarak yorumlandı.
Fernandez, E., Salem, D., Swift, J. K., Ramtahal, N. (2015). Meta-Analysis of Dropout From Cognitive Behavioral Therapy: Magnitude, Timing, and Moderators. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 83, 1108-1122.