2016

Bilişsel Davranışçı Terapi (BDT) kişilere depresyonla kendi kendilerine baş edebilmelerini öğretmeyi amaçlar. BDT’nin depresyonda etkili bir tedavi yöntemi olduğu ve etkilerinin uzun süre devam ettiği bilinmesine rağmen, tedavileri biten kişilerin terapide öğrendikleri becerileri kullanmaya devam edip etmedikleri bilinmemektedir. Bu araştırmada en az 12 seans BDT almış kişilerin 4 yıl sonra terapide öğrendikleri becerileri kullanıp kullanmadıkları […]

Bilişsel ve davranışçı terapi, beceri edinme ve kullanımının önemini vurgulamakta ve bu becerilerin tedavi sonucuna aracılık ettiği öngörülmektedir. Teorik önemine rağmen, BDT’deki değişim mekanizması olarak beceri kullanımının araştırmaları ve ölçümü henüz başlangıç aşamasındadır. BDT becerilerinin  yetişkinlerdeki depresyon tedavisindeki aracı rolünün ölçüldüğü literatürün belirlenip gözden geçirilmesi için çevrimiçi veritabanlarının araştırması yapıldı. Ayrıca, hastaların BDT beceri kullanımını

Terapistin, terapötik ilişki içinde aktive olabilecek kendi varsayımlarını, inançlarını, duygu ve davranışlarını belirleyebilmesi ve değerlendirebilmesi kognitif terapide başarılı sonuçlar elde edebilmek açısından oldukça önemlidir. Terapist şemalarını belirlemek ve bunlar üstünde çalışmak terapide ortaya çıkabilecek olumsuz sonuçları önleyebilir. Bu araştırmada bir grup kognitif terapi öğrencisinin “Therapists’ Schema Questionnaire” ile şemaları belirlenmiş ve bunlardan yola çıkarak terapistlerin

İntihara karşı koruyucu faktörleri belirlemek için tasarlanan “Yaşama Sebepleri Envanteri” “hayatta kalma ve başetme inançları”, “aileye karşı sorumluluk”, “çocukla ilgili kaygılar”, “ahlaki engeller”, “intihar korkusu” ve “sosyal açıdan onaylanmama korkusu”nu içeren 6 alt ölçekten oluşmaktadır. Bu literatür taramasının amacı yaşama nedenlerinin kişiyi intihar düşünce ve davranışlarından koruyup korumadığını belirlemektir. Sonuçlara göre; Yaşama Sebepleri Envanteri’nin toplam

Antidepresan tedavisinin, devam ettiği sürece depresyon semptomlarının yeniden ortaya çıkmasını önlediği bilinmektedir. Bu çalışmada kognitif terapinin sürdürülebilir etkisi belirlenmiş ve bu etki devam eden antidepresan tedavisiyle karşılaştırılmıştır. Kognitif terapiye cevap veren katılımcıların tedavisi sonlandırılmış, antidepresan tedavi grubu devam eden antidepresan tedavisi ve plasebo devamlı olarak iki gruba ayrılmış ve bu gruplar 12 ay süresince karşılaştırılmıştır.