Bilişsel-davranışçı terapi seanslar arası değişimi vurgulasa da seans içinde terapistin kendini açması (therapist self-disclosure), terapötik bağı güçlendirmek ve danışan değişimini kolaylaştırmak için etkili bir araç olabilir. Kendini açmanın diğer teorik yönelimlerde kullanımına dikkat çektikten sonra, kendini açmayı bilişsel-davranışçı pekiştirme (reinforcement) ve modelleme teorileri bağlamına yerleştiriyoruz. Klinik öyküler, danışan tarafından yaratılan kişiler arası etki hakkında geri bildirim sağlamak, olumlu beklentileri ve motivasyonu artırmak, terapötik bağı güçlendirmek, danışanın tepkisini normalleştirmek, danışanın korkularını azaltmak ve etkili bir işleyiş biçimini modellemek için terapistin kendini açması olarak bilinen bu tekniği kullanımını göstermektedir. Terapistler, kendini açma tekniğini uygularken uygun sınırları gözlemlemelidir ve özellikle, kendilerini açmak için kendi motivasyonlarını göz önünde bulundurmalıdır. Kendini açmanın etkileri hakkında daha fazla araştırmaya ihtiyaç duyulmasına rağmen, bilişsel-davranışçı terapistler kendini açmanın güçlü bir müdahale olabileceğini bulmuşlardır.
Referans: Goldfried, M. R., Burckell, L. A., & Eubanks‐Carter, C. (2003). Therapist self‐disclosure in cognitive‐behavior therapy. Journal of clinical psychology, 59(5), 555-568.
Saygılarımla,
Psk. Senanur Demirtaş