Yapılan çok sayıda çalışma, Maruz Bırakmanın(exposure) birçok psikolojik bozuklukta etkililiği ile ilgili destekleyici kanıtlar sağlamıştır. Buna rağmen şaşırtıcı bir şekilde az sayıda terapist Maruz Bırakmayı uygulamaktadır. Uygun niteliklere sahip terapistlerin eksikliği, Maruz Bırakmaya dayalı tedavilerin sınırlı kullanımına katkıda bulunabilse de Maruz Bırakma tedavisi, acımasız(cruel) olduğu ve bazı etik ilkelerle çeliştiği endişelerinden muzdariptir. Bu makale, Maruz Bırakma tedavisinin kullanımıyla ilgili düşüncelere ve etik konulara genel bir bakış sunmaktadır. Maruz Bırakma tedavilerinin uygulanmasında etik konuların sorunlu hale gelip gelmemesinin, büyük ölçüde terapistin yeterince güvenli ve profesyonel bir bağlam yaratma yeteneğine bağlı olduğu tartışılmaktadır.
Referans: Olatunji, B. O., Deacon, B. J., & Abramowitz, J. S. (2009). The cruelest cure? Ethical issues in the implementation of exposure-based treatments. Cognitive and Behavioral Practice, 16(2), 172-180.
Saygılarımla,
Psk. Senanur Demirtaş

