Esneklik, sıkıntı, travma veya önemli tehdit karşısında başarılı bir şekilde uyum sağlama dinamik yeteneği olarak tanımlanır. ‘Resilience’ ile ilgili en önemli erken çalışmalardan bazıları çocuklarda gözlemsel çalışmalardı. Yetişkinlerde yapılan araştırmalar, farklı popülasyonlarda esnekliği teşvik etmek için müdahaleleri test eden çalışmalar ve altta yatan genomik ve nörobiyolojik mekanizmalar üzerine yapılan çalışmaların son bir artışı izledi. Klinik öncesi esneklik modellerinde yapılan nöral ve moleküler çalışmalar, dirençli hayvanlarda aktif stres adaptasyonlarını giderek daha fazla tanımlamaktadır. Hayvan ve insan canlılık çalışmalarından elde edilen bilgiler, risk altındaki popülasyonlarda canlılığı artırmak için yeni önleyici müdahaleler geliştirmek için kullanılabilir. Ayrıca, tedavi müdahaleler psikolojik dayanıklılık (TSSB) travma sonrası stres bozukluğu olan kişiler için mevcut tedavi müdahalelerini zenginleştirmek için sürekli bağlantılı olan potansiyel olarak değiştirilebilir koruyucu faktörlerin artırılması üzerinde duruldu. Esnekliğin nörobiyolojisi hakkındaki genişleyen bilgimizi tercüme etmek, bu durumu tedavi etmek için yeni terapötik stratejiler vermeyi vaat ediyor. Bu derleme, genomik, psikososyal ve nörobiyolojik seviyeleri kapsayan geniş esneklik araştırma alanını özetlemektedir ve bulguların TSSB için yeni önleyici ve tedavi müdahalelerine nasıl yol açtığını ve yol açabileceğini tartışmaktadır.
Referans:
Horn, S. R., & Feder, A. (2018). Understanding resilience and preventing and treating PTSD. Harvard review of psychiatry, 26(3), 158-174.
Saygılarımla,
Psk. Selin Zorlu