ÖZET
AMAÇ: Agorafobili panik bozukluğunun tedavisinde bilişsel davranışçı terapi (BDT) yüksek etkinlik göstermiştir. Ancak semptom değişikliğine yol açan mekanizmalar tam anlamıyla araştırılmamıştır. Yapılan çalışmalar ile terapiye başlamadan önce terapi sonucuna dair olumlu beklentileri olan ve seans arası pratiklere yüksek uyum gösteren danışanların terapi sırasında erken yanıt aldığı görülmüştür. Ayrıca seans arası pratik ile terapi sonucu arasındaki ilişkiye erken yanıt aracılık etmiştir. Bu çalışma, bahsedilen bu bulguları kavramsal olarak tekrarlamayı amaçlamıştır.
YÖNTEM: DSM – IV’e göre agorafobili panik bozukluğu tanı kriterlerini karşılayan 23 hasta 12 seanslık maruz bırakma temelli bir terapi görmüştür. Her seanstan sonra semptom yoğunluğunu ölçmek için ara ölçümler yapılmıştır. Araştırma sonuçlarını test etmek için çoklu regresyon analizi uygulanmıştır.
BULGULAR: Erken yanıt gören danışanlar (n=19), bu değişikliği ortalama 5. seansta (SS=2,94) göstermiştir. Aracılık hipotezlerinin test edilmesi ne olumlu terapi beklentileri ile erken değişim arasındaki ilişkiye seans arası pratiklere uyumun aracılık ettiğini ne de seanslar arası pratiğe uyum ile terapi sonucu arasındaki ilişkiye erken değişimin aracılık ettiğini göstermiştir.
SONUÇLAR: Çalışma sonucunda olumlu terapi beklentisi, seanslar arası pratiklere uyum ve erken semptom değişikliği arasındaki ilişkiye dair önceki bulguların farklı bir ortama genellenemeyeceği görülmüştür. Elde edilen bu sonuç dikkate alınarak ilgili diğer çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır.
REFERANS: Senger, K., Heider, J., Montini, R., & Schröder, A. (2017). Does expectancy and homework compliance predict change in CBT?. Acta Psychopathol. Vol. 3 No. S2:61.
Saygılarımla,
Psikolog Pınar Kandemir
CBTiSTANBUL