Özet: Bu makale klinik ortamlarda Kognitif Davranışçı Terapi (BDT) müdahalelerinin nasıl çalışacağını ele alan beş makalelik serinin ilkidir. Gelecekteki makaleler işlevsel/yardımcı olmayan düşünceleri belirlemeyi ve bunlarla nasıl çalışılacağını, azalmış aktivite ve kaçınmanın üstesinden gelmeyi, klinik ortamlarda BDT yaklaşımıyla ilerlemeyi ve BDT yaklaşımının etkililiğine ilişkin kanıtları kapsayacaktır. Referans: Williams, C. (2002). A cognitive-behavioural therapy assessment model for use in

Özet: Kognitif yaklaşıma göre bireyin olumsuz ve çarpıtılmış düşünce yapısı depresif belirtilerde temel psikolojik problemdir. Çarpıtılmış/işlevsel olmayan kognisyonlar immatür “ya-ya da” davranış kuralları ya da esnek olmayan ve ulaşılması zor olan kendinden beklentiler (self-expectation) içeren uyumsuz kognitif şemalar tarafından desteklenir. Bu şemalar büyük olasılıkla gelişimin erken döneminde edinilir ve yetişkinliğe taşınırsa bireyi depresyona yatkın hale getirir.